Alfred Zachariewicz- Architekci

Alfred Zachariewicz (ur. 26 sierpnia 1871 we Lwowie, zm. 11 lipca 1937 do wnętrza Warszawie) – lokalny architekt Był synem prof. Juliana Zachariewicza. Uczęszczał aż do różnych szkół średnich we Lwowie. Maturę zdał do wnętrza 1890 po czym podjął uczelnia na Wydziale Budownictwa Szkoły Politechnicznej we Lwowie. Pod kierunkiem ojca zdobył gruntowne wyszkolenie zawodowe do wnętrza dziedzinie architektury budownictwa zaś inżynierii lądowej. Następnie studiował do wnętrza Wyższej Szkole Technicznej do wnętrza Wiedniu. Po powrocie aż do Lwowa pracował za pośrednictwem celny pora na Politechnice. W 1903, jak nader uzdolniony, zdał tzw. inny test państwowy. Już pod spodem schyłek XIX wieku wygrywał konkursy architektoniczne, został ponadto wspólnikiem firmy architektoniczno-budowlanej prof. Jana Lewińskiego. Aktywnie uczestniczył do wnętrza ówczesnych wielkich przedsięwzięciach architektoniczno-budowlanych we Lwowie (m.in. nieistniejący dzień dzisiejszy modny przejście Mikolascha zaś zasadniczy zajezdnia kolejowy), zbudowanych do wnętrza stylu secesyjnym. Był równie cenionym konstruktorem budowlanym. Wraz spośród Józefem Sosnowskim założył firmę Pierwsze Krajowe Przedsiębiorstwo Robót Żelazobetonowych. W swoim biurze projektował krocie żelbetowych mostów zaś konstrukcji różnych zakładów przemysłowych (jego dziełem są pośród innymi kesony żelbetowe na Wiśle pod spodem Krakowem zaś na Sole pod spodem Oświęcimiem, ciąg monumentalnych obiektów, banków: Towarzystwo Kredytowe Ziemskie we Lwowie, Izba Przemysłowo-Handlowa we Lwowie, Dworzec Główny we Lwowie, kilkanaście fabryk, rzeźni, chłodni, bekoniarni, szkół, gmachów publicznych zaś domów czynszowych, gmaszysko PKO we Lwowie, gmaszysko zasadniczy BGK do wnętrza Warszawie, Drugi Dom Techników we Lwowie). O jego osiągnięciach pisano spośród uznaniem do wnętrza wielu fachowych pismach krajowych zaś zagranicznych. W 1915, po niejako rocznej okupacji Lwowa za pośrednictwem wojska rosyjskie, równie na sposób wielu innych Polaków, został wywieziony aż do Rosji. Wrócił spośród niej zmęczony fizycznie zaś psychicznie tylko do wnętrza 1918.